به نام خداوند جان آفرین حکیم سخن در زبان آفرین چه افتخاری بالاتر از این که امروز در نکوداشت استاد عزیز و پدر مهربانم جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی برزادران چند سطری بنویسم. دوران کودکی من مصادف بود با زمانی که پدرم دانشجوی دکتری بودند ایشان از صبح تا عصر در دانشگاه در اتاق کارشان مشغول مطالعه و پژوهش بودند و زمانی هم که به خانه بر می‌گشتند مدتی را با خانواده می‌گذراندند و سپس کار علمی خودشان را دوباره از سر می‌گرفتند. علاقه به یادگیری، تلاش و پشتکار ایشان واقعا ستودنی است. زمانی که در سنین دبستان بودم پدرم ریاست دانشگاه بیرجند را برعهده داشتند اما هرگز به دلیل داشتن کار اجرایی از کار علمی و آموزشی خودشان فاصله نمی‌گرفتند و هیچ گاه از کیفیت آموزشی و استانداردهای آموزشی خود به دلیل مشغله کم نمی‌کردند. به یاد دارم در آن روزها هرگاه می‌خواستند نمرات امتحانی دانشجویانشان را پس از تصحیح برگه‌های امتحانی محاسبه کنند به منظور این که در عملیات ساده ریاضی اندکی تمرین کنم ابتدا به من می‌گفتند که نمراتشان را با هم جمع کنم و سپس خودشان آن‌ها را کنترل می‌کردند که مبادا اشتباهی رخ داده باشد. توانایی مدیریت امور، مسئولیت پذیری و وجدان کاری از دیگر ویژگی‌های ایشان است که همیشه آن را تحسین کرده‌ام. ایشان پدری بسیار مهربان، با بینش، آینده نگر و دوراندیش هستند و همواره درکی عمیق و جامع از شرایط پیرامون خود دارند. ایشان به ما همیشه توصیه می‌کردند که همه جوانب امور را سنجیده و مسائل را سطحی و پیش پا افتاده ارزیابی نکنیم. از آن‌جایی که مسیر زندگی من بر این رقم خورد که در رشته آمار ادامه تحصیل دهم این فرصت را پیدا کردم که نظاره گر ابعاد معلمی ایشان از نزدیک نیز باشم. در کلاس درس، معلمی جدی و سختگیر بودند و همزمان رفتاری پدرانه با دانشجویانشان داشتند. ایشان دانشجویانشان را همانند فرزندان خود می‌دیدند و همیشه دغدغه مند پیشرفت و موفقیت آن‌ها بودند و دانشجویانشان را همواره به مطالعه و تحقیق در مسائل علمی تشویق می‌کردند و روند پیشرفت کارهای علمی آن ها را با جدیت دنبال می‌کردند و امروز می‌بینیم که دانشجویانشان در دانشگاه‌های سراسر ایران عضو هیئت علمی بوده و هر کدام از آن‌ها در جایگاه معلمی، اساتیدی با سواد و سرآمد هستند. هر چند عضو کوچکی از جامعه آماری ایران هستم ولی از آن‌جایی که از نزدیک نظاره‌گر ابعاد شخصیتی، خانوادگی و معلمی ایشان بوده‌ام می‌توانم بگویم که ایشان رسالت خویش را برای جامعه آماری ایران به درستی و به خوبی انجام داده است. در پایان برای استاد درس و زندگی ام، پدر دلسوز و بی‌نظیرم و همراه همیشه صبور و با محبتشان مادر عزیزم عمری طولانی، سلامتی، شادی و آرامش از خداوند متعال مسئلت دارم. — وحیده محتشمی برزادران دختر دکتر محتشمی