پدرعزیزم، استادگرانقدرم

سخن گفتن از کسی که هم پدر ماست و هم استادم، کار آسانی نیست. برای من، شما فقط یک پدر نیستید. استادی هستید که درس‌هایتان هرگز محدود به کتاب و کلاس نماند، بلکه در تمام مسیر زندگی ام همراهم بوده است. یکی از جمله‌هایی که همیشه به من می‌گفتید این بود: "درس بخوان، چون این تنها کاری‌ست که برای خودت انجام می‌دهی." شاید آن روزها عمق این کلمات را آن‌طور که باید نمی‌فهمیدم، اما امروز می‌دانم که پشت آن‌ها، عشق، آینده‌نگری و دغدغه‌ای صادقانه برای آینده‌ام نهفته بود. شما به ما یاد دادید که یادگیری فراتر از کتاب است. چه در ایران و چه در سال‌هایی که در انگلستان زندگی می‌کردیم، همیشه ما را به موزه‌ها می‌بردید، به دیدن و تجربه کردن تشویق می‌کردید و می‌گفتید که آدم باتجربه، دید بزرگ‌تری نسبت به جهان پیدا می‌کند. اما شاید مهم‌ترین چیزی که از شما آموختم، نگاه تان به ارزش دانش است؛ این که علم زمانی معنا پیدا می‌کند که به دیگران منتقل شود. همیشه می‌گفتید: "هر چه یاد می‌گیرید، به هر کسی که مشتاق یادگیری است یاد بدهید، چون جامعه این‌گونه پیشرفت می‌کند". و نکته ‌ای که بارها به آن اشاره کرده‌اید این است که معلمان و استادان هستند که زندگی آدم‌ها را تغییر می‌دهند. می‌گفتید هر کدام از ما در زندگی ‌مان استاد یا معلمی داشته‌ایم که مسیر مان را عوض کرده؛ و مهم این است که خودمان هم بکوشیم چنین تأثیری بر دیگران بگذاریم، تأثیری که به سمت رشد و درستی باشد. این باور به آموزش و این ایمان به نقش انسان در زندگی دیگران، چیزی است که از شما به من رسیده و همیشه قدردانش خواهم بود. آنچه امروز هستم و آنچه می‌دانم، بی‌تردید ریشه در تلاش، محبت و باور شما دارد. — حمیده محتشمی برزادران دختر دکتر محتشمی