استاد فرزانه، جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی برزادران
یادداشت تقدیمی از حسن گلی ناری — دانشجوی دکتری آمار دانشگاه بیرجند
سخن گفتن درباره مقام والای استادی چون شما، برای چون منی بسیار دشوار است، اما با اینهمه، خوشهچینی کلمات میکنم و آنچه در قلب دارم، بر زبان جاری می کنم.
از اولین سال آشنایی (۱۳۸۰ ) که در کلاس «آمار و احتمال مقدماتی» در شهر زیبای بیرجند، که الفبای دانش را از شما میآموختم، گمان نمیکردم این کلاس، آغاز مسیری باشد که نگاه مرا به افقهای دوردست آمار گره بزند. آن روزها که شما با کولهباری از دانش و تجربه تازه از دیار غربت بازگشته بودید، تنها «فرمولهای آمار» را به ما نمیآموختید؛ بلکه «سختکوشی» را در رگهای ما جاری میکردید.
دورانی که بر من گذشت، سرشار از سختیهای فراوان بود؛ تلاقی همزمان کار و تحصیل، کار و تحصیل و باز کار و تحصیل، بارها مرا در آستانهی فرسودگی قرار داد و شما تنها کسی بودید که بر عمق آن دشواریها آگاه بودید. در آن لحظات، شما چون پدری که تمامِ وجودش وقف پیشرفت و عبور فرزندش از سختیهاست، دلسوزی کردید و خسته نشدید. شما معنای واقعی «سوختن و ساختن» بودید؛ شمعی که در مسیر تاریک مشکلات ما سوخت تا راه فرزندان خود را روشن نگاه دارد.
استاد عزیزم، شما قلههایی را به من نشان دادید که پیش از آن بر من پنهان بود، و اکنون، من ناگزیر به فتح آن قلهها هستم و ایمان دارم که روزی بر بلندای آن تکیه خواهم زد، چرا که شما، آن قلهها را در ذهن من ترسیم کردید و نیز «راه رسیدن» به آن را استادانه به من آموختید.
معجزه کلام شما، حتی پس از ۱۳ سال دوری از فضای درس و مطالعه، جان تازهای به اراده من بخشید. آن روز که به بهانه گرامیداشت روز آمار در دانشکده علوم ریاضی مشهد برای عرض ادب خدمت شما رسیدم، با تشویقهای دلسوزانه و امیدبخش شما، در مدت چهار ماه مطالعه در همان سال موفق به کسب رتبه پنجم کنکور دکتری آمار شدم، بیش از هر چیز، وامدار باور شما به توانمندیهایم بودم.
در برابر سوالات ما، هرچند ساده، هیچگاه اخمی در چهرهتان ندیدم. شما با آغوش باز و گشادهرویی تمام، پاسخ میدهید و ادامه مسیر را برایمان روشن میکنید. و این معنی واقعی و تجلی تواضع علمی است.
استاد بزرگوارم
شما برای من، فراتر از یک استاد، «پدری دلسوز» و الگویی بیبدیل هستید. کلام قلبی من این است: پدر عزیزم، با تمام وجود دوستتان دارم و قدردان لحظهلحظهی حمایتهایتان در حق خودم و همه دوستانم هستم.
از خداوند متعال، برای آن وجود گرانقدر، عمری با عزت و برکت روزافزون مسئلت دارم. همچنین از تمامی دستاندرکاران این محفل پرشور که زمینه را برای تجلیل از این مقام شامخ فراهم کردند، صمیمانه سپاسگزاری مینمایم.
— حسن گلی ناری
دانشجوی دکتری آمار دانشگاه بیرجند