به نام خداوندی که علم را مایه‌ی شرافت و کرامت انسان قرار داد. با افتخار و احترامی که شایسته‌ی مقام والای استاد است، اینیادداشت کوتاه را به آیین نکوداشت جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی برزادران، در حاشیه‌ی هجدهمین کنفرانس آمار ایران، تقدیم می‌دارم. برگزاری این آیین، برای همه‌ی کسانی که افتخار شاگردییا هم‌سخنی با ایشان را داشته‌اند، نه‌تنها پاسخی به خدمات علمی بی‌نظیر ایشان، که ادای احترامی است به منش والا و اخلاق نیکویشان که در تمام سال‌های خدمت، سرلوحه‌ی زندگی حرفه‌ای و علمی‌شان بود. جناب آقای دکتر محتشمی برزادران، از جمله استادانی هستند که عنوانشایسته‌ی «پیشکسوت» را نه صرفاً به واسطه‌ی سال‌ها تدریس، که به پاس عمق تأثیرگذاری بر نسل‌های متمادی دانشجو، همراه دارند. ایشان در دوران تصدی ریاست دانشگاه بیرجند، با بینشی دوراندیش و مدیریتی دلسوز، گام‌های مؤثری در توسعۀ علمی آن دانشگاه برداشتند و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد، با احیاء و تقویت شاخه نظریه اطلاع، آن را به یکی از قطب‌های علمی معتبر کشور تبدیل کردند و بدین‌سان، میراثی ماندگار در حوزه آمار و نظریه اطلاع بر جای نهادند. در کلاس درس ایشان، دانشجو بیش از فرمول‌ها و قضایا، اخلاق علمی، صبوری در برابر پرسش‌های بی‌پایان، و تواضعی مثال‌زدنی را می‌آموخت. دانشجویان دکتری که زیر نظر ایشان پرورش یافتند، هیچ‌گاه از یاد نمی‌برند که استاد چگونه در کنار پرورش ذهن پژوهنده، به تربیت انسان متعهد و اندیشمند نیز می‌اندیشید. ایشان نه فقط یک راهنمای علمی، که پدری دلسوز و امینی مهربان برای پیگیری امور علمی و حتی مسائل شخصی دانشجویان بودند؛ ویژگی‌ای که در نظام آموزش عالی امروز، گوهری ارزشمند است. در پایان، از درگاه خداوند متعال برای این استاد ارجمند، سلامتی، بهروزی و طول عمر با عزت مسألت دارم. باشد که سایه بلند ایشان بر سر خانواده‌ محترم‌شان و بر جامعه علمی ایران پایدار و پرنفوذ بماند. — دکتر مصطفی رزمخواه دانشگاه فردوسی مشهد