در ستایش استاد فرهیخته، جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی برزادران
یادداشت تقدیمی از دکتر حمیدرضا ابراهیمی ویشکی — دانشگاه فردوسی مشهد
در میان همکاران دانشگاهی، کسانی را می‌توان یافت که دانش، اخلاق، مدیریت، فروتنی و شاگردپروری را به‌گونه‌ای در وجود خود جمع کرده که نامشان نه تنها با دستاوردهای علمی، بلکه با خاطرات نیک در ذهن همکاران و دانشجویان پیوند خورده است. استاد ارجمند، جناب آقای دکتر غلامرضا محتشمی‌برزادران، بی‌تردید به این گروه ممتاز تعلق دارند.
افتخار آشنایی اینجانب با استاد به سال‌های دانشجویی دوره کارشناسی من بازمی‌گردد. از همان روزگار، منش متین، رفتار صمیمانه و شخصیت علمی ایشان برایم الهام‌بخش بود. اندکی پس از آن، استاد با بورس دانشگاه بیرجند برای ادامه تحصیل عازم دانشگاه شفیلد انگلستان شدند و در سال ۱۹۹۷ میلادی، تحت راهنمایی استاد برجسته آمار، پروفسور دامودار شانباگ، فارغ التحصیل گردیدند. ایشان پس از فراغت از تحصیل، با احساس مسئولیت و تعهدی مثال‌زدنی، به شهر و دانشگاه بیرجند بازگشتند تا دانش و تجربه ارزشمند خود را در خدمت آموزش عالی کشور قرار دهند..
پیوند دوستی اینجانب با استاد، پس از انتقال ایشان از دانشگاه بیرجند به دانشگاه فردوسی مشهد، استحکام و عمق بیشتری یافت و به دوستی‌ای پایدار و ارزشمند تبدیل شد؛ دوستی‌ای که همواره با بهره‌مندی از راهنمایی‌های دلسوزانه، مشورت‌های حکیمانه و حمایت‌های صمیمانه ایشان همراه بوده است.
کارنامه علمی استاد، گواه سال‌ها تلاش خستگی‌ناپذیر در عرصه آموزش و پژوهش است. افزون بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی و نقش مؤثر در انجمن آمار ایران، ایشان همواره ارتباطی نزدیک و سازنده با انجمن ریاضی ایران نیز داشته‌اند و با روحیه‌ای فراتر از مرزبندی‌های رشته‌ای، در تقویت تعامل میان جامعه‌های علمی ریاضیات و آمار سهمی ارزشمند ایفا کرده‌اند.
یکی از درخشان‌ترین ابعاد شخصیت علمی استاد، اهتمام ویژه ایشان به تربیت نسل آینده پژوهشگران است. تاکنون شمار قابل توجهی از دانش آموختگان دوره دکتری تحت راهنمایی ایشان دانش‌آموخته شده‌اند و امروز در دانشگاه‌ها و مراکز علمی کشور، در جایگاه اعضای هیئت علمی و پژوهشگران، به آموزش و تولید علم مشغول‌اند. این میراث علمی، بی‌گمان از ماندگارترین سرمایه‌های هر استاد دانشگاه است؛ سرمایه‌ای که آثار آن در آینده علم کشور نیز تداوم خواهد داشت.
توانمندی‌های استاد تنها به عرصه آموزش و پژوهش محدود نبوده است. حضور موفق ایشان در مسئولیت‌های اجرایی نیز شایسته تقدیر است. ریاست دانشگاه بیرجند در سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰، نمونه‌ای از اعتماد جامعه دانشگاهی به تدبیر، درایت و توان مدیریتی ایشان بود. بسیاری از همکاران و دانش‌آموختگان آن دانشگاه، همچنان از آن دوران به نیکی یاد می‌کنند و مدیریت خردمندانه و اخلاق‌مدار ایشان را از نقاط درخشان تاریخ آن دانشگاه می‌دانند.
در کنار همه این موفقیت‌ها، استاد در زندگی خانوادگی نیز نمونه‌ای از مسئولیت‌پذیری و آینده‌نگری بوده‌اند و با تربیت فرزندانی فرهیخته و موفق، نقش مؤثر خود را در پرورش سرمایه‌های انسانی جامعه، فراتر از محیط دانشگاه، به‌خوبی ایفا کرده‌اند.
امروز که جامعه دانشگاهی در آیین نکوداشت این استاد گران‌قدر گرد هم آمده است، در حقیقت از یک عمر تلاش صادقانه، خدمت بی‌منت، اخلاق نیکو، مدیریت خردمندانه و تربیت نسل‌های متعدد از دانش‌آموختگان تجلیل می‌کند. بی‌تردید، نام استاد دکتر غلامرضا محتشمی‌برزادران در حافظه علمی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشگاه بیرجند و جامعه آماری کشور، همواره با احترام، سپاس و نیک‌نامی همراه خواهد بود.
از درگاه خداوند متعال، سلامتی، عزت، آرامش و توفیقات روزافزون برای این استاد فرزانه و خانواده ارجمندشان مسئلت دارم و امیدوارم سایه پرمهر و اندیشه روشنگر ایشان سالیان دراز بر جامعه علمی ایران مستدام باشد.
— دکتر حمیدرضا ابراهیمی ویشکی
دانشگاه فردوسی مشهد