سابقه آشنایی من با دوست عزیزم آقای دکتر غلارضا محتشمی برزادران (حدود ۵۲ سال) به بهمن ماه ۱۳۵۳ وقتی ایشان در موسسه عالی آموزش آمار و انفورماتیک پذیرفته شدند بازمی‌گردد،. در این دوره آشنایی، همواره ایشان را فردی سخت‌کوش، دلسوز و با انگیزه برای روز به روز بهتر شدن یافتم. باید توجه داشت که یکی از روشهای ارزیابی اثربخشی یک فرد این است که ورودی‌های زندگی او با خروجی‌های زندگی‌اش مقایسه شود. دکتر محتشمی یک روستازاده اصیل بود که با حداقل امکاناتی که در کودکی و نوجوانی در اختیار او بود توانست تا به امروز خروجی‌های بسیار ارزشمندی تقدیم جامعه کند. اینکه ایشان دانشجویان زیادی در مقاطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی تربیت کردند، که بسیار ی از آنها افراد موثری در حوزه خود هستند، را می‌توان مهمترین دستاورد زندگی علمی ایشان قلمداد کرد. تربیت ایشان محدود به آموزش متون علمی نبوده بلکه به لحاظ اخلاقی و انگیزشی نیز روی دانشجویان خود تاثیر مثبت بسیاری داشته‌اند. دانشگاه بیرجند که نگین علمی گرانقدر استان خراسان جنوبی است، بخش مهمی از رشد و توسعه خود را بدون تردید مدیون دکتر محتشمی عزیز است. در میان تعداد زیاد اساتیدی که در کشور مسئولیت ریاست دانشگاهی را بعهده داشته‌اند، دکتر محتشمی جزء نوادری هستند که در دوره ریاست خود دانشگاه بیرجند را به میزان قابل توجهی توسعه دادند. یکی از ویژگی‌های مهم دکتر محتشمی قدردانی از معلمین و اساتید خود است. تقدیر ایشان از دبیران دوره تحصیل در دبیرستان و در دانشگاه بویژه دکتر عباسقلی خواجه‌نوری و دکتر محمدرضا مشکانی، از جمله موارد بارز این ویژگی است.اگر به ایشان بگویید خاطراتشان را بگویند سرتاسر مطالب ایشان حاوی تقدیر از کسانی است که یا در ترتبیت ایشان نقش داشته‌اند یا در فعالیت‌های توسعه‌ای ایشان را همراهی کرده‌اند. انگیزه موثر بودن که متاسفانه در اکثر افراد جامعه ضعیف است و بیشتر ناامیدی را القا می‌کنند، از دیگر ویژگی‌های مهم ایشان است. تا آنجا که من می‌دانم، دکتر محتشمی در هر موقعیتی که احساس می‌کرد می‌تواند کاری را به نتیجه برساند، بجای تمرکز بر کمبودها و عدم امکانات، به حل مسائل و رفع موانع می‌پرداخت و در نتیجه کارها با هدایت و سعی ایشان به ثمر می‌رسید. یکی از مهمترین عوامل توسعه در کشور تربیت نیروی انسانی کارآمد است. اقدام در این مورد، نیاز به دوراندیشی و پایمردی مستمر دارد. در این راستا ایشان بویژه در دانشگاه بیرجند و بطور اختصاصی در گروه آمار دانشگاه بیرجند، که ایشان موسس آن بودند،  نقش کلیدی داشتند. دوراندیشی ایشان در تربیت و بکارگیری اساتید، گروه آمار دانشگاه بیرجند را به یکی از گروههای شاخص کشور تبدیل کرده است. برای یک معلم (استاد دانشگاه) اینکه دانشجویان او را دوست داشته باشند با ارزش‌ترین سرمایه معنوی است. با تماس با هر یک از دانشجویان ایشان، به وضوح می‌توان عشق و علاقه آنها را به استادشان مشاهد کرد. ایشان با دانشجویان خود رابطه قلبی داشتند و برای موفقیت آنها با دلسوزی می‌کوشیدند. دکتر محتشمی فردی صادق و صاف است که همواره کمک به توسعه علم را به منافع فردی ترجیح داده است. اصالت ایشان موجب حداکثر تلاش برای توسعه علمی بیرجند بوده و هست. اصالت یعنی انسان دِین خود به مربیان خود را فراموش نکند. ایشان با امکانات مادی حداقلی که در ابتدای زندگی خود داشته، حداکثر اثربخشی را داشته و از این نظر ایشان مایه مباهات من به عنوان دوست و جامعه آمارشناسان کشور است. جوانان ما باید این استاد گرانقدر را سرمشق قرار دهند و با امید فراوان هر کار مفید برای علم آمار را دنبال کنند تا به نتیجه برسد. از خداوند متعال برای ایشان آرزوی سلامتی و طول عمر با عزت دارم. — دکتر محمدرضا فقیهی دانشگاه شهید بهشتی