در میان صاحبانِ اندیشه، کم نیستند کسانی که کارنامه‌ای پربار از مقاله، کتاب و مسئولیت‌های علمی دارند. اما آنچه یک استاد را در ذهن همکاران و شاگردان ماندگار می‌کند، تنها فهرست دستاوردهای او نیست، بلکه منش، اخلاق و شیوه زیستن اوست. در جامعه علمی آمار ایران، نام دکتر غلامرضا محتشمی برزادران نیز بیش از آنکه با مقالات، کتاب‌ها و مسئولیت‌های دانشگاهی شناخته شود، با سال‌ها تلاش صادقانه در مسیر آموزش، پژوهش، توسعه نهادهای علمی و تربیت نسل‌های متعدد دانشجویان گره خورده است. برای من، دکتر محتشمي از همین جنس استادان هستند، استادانی که اثر واقعی‌شان را نه فقط در صفحات کتاب‌ها و مجلات علمی، بلکه در ذهن و دل همکاران و شاگردان خود بر جای می‌گذارند. سال‌هاست که افتخار همکاری با ایشان را در جامعه آمار ایران داشته‌ام. هر بار که نام دکتر محتشمی به میان آمده، پیش از هر چیز، تصویر انسانی متین، آرام، خوش‌اخلاق و خیرخواه در ذهنم نقش بسته است. استادی که هیچ‌گاه هیاهو را بر کار ترجیح نداد و همواره اجازه داد آثار علمی، تلاش‌های آموزشی و خدمات دانشگاهی‌اش به جای خودش سخن بگویند. وقتی به مسیر زندگی ایشان نگاه می‌کنم، بیش از هر چیز، استمرار و استقامت را می‌بینم. از کودکی در روستای برزادران تا پیمودن راهی طولانی برای رسیدن به قله‌های علمی، از سال‌های تدریس در مدارس تا استادی دانشگاه، از مدیریت دانشگاه بیرجند تا سال‌های پربار حضور در دانشگاه فردوسی مشهد. در همه این فراز و فرودها، یک ویژگی ثابت مانده است: احساس مسئولیت نسبت به علم، دانشگاه و نسل جوان. جامعه آمار ایران، دکتر محتشمی را تنها با مقالات ارزشمند، دانش عمیق در نظریه اطلاعات و قابلیت اعتماد، یا سال‌ها فعالیت در انجمن آمار ایران نمی‌شناسد. بسیاری از ما ایشان را با روحیه همراهی، فروتنی، انصاف و نگاه پدرانه‌ای که نسبت به همکاران و دانشجویان دارند، به یاد می‌آوریم. این ویژگی‌ها سرمایه‌ای است که شاید در هیچ رزومه‌ای نوشته نشود، اما در خاطره همه کسانی که با ایشان کار کرده‌اند، باقی خواهد ماند. نسل ما خوش‌شانس بوده است که در کنار چنین استادانی رشد کرده است. استادانی که نشان دادند می‌توان در عین برخورداری از جایگاه علمی والا، متواضع ماند، شنونده بود، اختلاف‌نظرها را با احترام مدیریت کرد و همواره خیر جمع را بر منفعت شخصی ترجیح داد. بزرگداشت دکتر غلامرضا محتشمی برزادران، در حقیقت بزرگداشت نسلی از استادان است که با صداقت، سخت‌کوشی و عشق به دانشگاه، پایه‌های امروز رشته آمار ایران را استوارتر کردند. از صمیم قلب، برای ایشان سلامتی، آرامش و سال‌های طولانی سرشار از نشاط و توفیق آرزو می‌کنم و امیدوارم همچنان از حضور، تجربه و نگاه ارزشمندشان بهره‌مند باشیم. — دکتر عليرضا نعمت اللهي دانشگاه شيراز